گاهی وقتا آدم دلش می خواد با یکی حرف بزنه و طرفش فقط بهش گوش بده. مثل الان که دوست دارم بگم و تو اگه دوست داشتی بخونی. بخونی و هیچی نگی
گاهی وقتا تو رویاهام گم میشم. انقدر گم که یادم میره همش تخیلمه و من مال همین کره خاکیم، بدون هیچ بال پروازی
میدونی، گاهی حس می کنم من تو بدترین زمان ممکن متولد شدم. من مال دوره ای از زمانم که برای تخیل خیال بشری ارزش بیشتری قائل بودند. ...، هیچکی نمی فهمه من چی میگم
دلم میخواد داد بزنم بگم بابا منم آدمم. اما یه آدم که رویاهاشو دوست داره! میخواد با حدیث خویشتنش زندگی کنه. یعنی از دنیای به این بزرگی سهم من یه سکوت طولانیه؟
می دونم تو هم نفهمیدی چی میگم. اما همین که گفتم آرومم کرد